Op zaterdag gooide Joop er een polletje uit: “Gaan we op de MTB?”
Na héél wat afmeldingen kwam er dan toch een besluit — de mountainbikes mochten eindelijk weer uit de schuur! Met z’n vieren — Joop, Leo, Sjel en Sebas — trokken we de bossen in voor een heerlijke tocht van 40,7 km, goed voor 162 hoogtemeters en een gemiddelde van 20,4 km/u.
Maar eerst…
De voorbereiding
Al wekenlang ging de waarschuwing rond: “Zorg dat je MTB klaar is, want binnenkort is het zover!” Maar ja, onze CEO Leo had zijn stalen ros nog op zomerbanden staan. Gelukkig kwam Sebas met een wijze tip:
“Leo, je hebt nog 24 uur voor deze pitstop.”
Leo nam dat letterlijk. Binnen 23 uur was de klus geklaard: een nieuwe voorband, een gebruikte achterband met verse binnenbanden — klaar voor de strijd. Hij beloofde het rustig aan te doen, want zijn knie werkte nog niet helemaal mee… maar dat hield hem niet tegen. Zodra hij eenmaal op de pedalen stond, fietste hij als een jonge god.
De start – Sebas op kop
Vanaf de eerste meters nam Sebas resoluut het voortouw. Met vaste hand leidde hij ons over bossen, polderwegen en singletracks. Zijn tempo hield iedereen scherp — Joop had amper tijd om te remmen, wat zorgde voor meerdere valpartijen én een gemiste bocht. Na ruim twee uur kopwerk kwam eindelijk het moment van rust bij het Strandhuys. Maar wat er daarvoor allemaal gebeurde…
Middenstuk – Leo vliegt, Sjel stopt
Toen de paden smaller werden, begon het echte werk. Wortels, modder en scherpe bochten zorgden voor spektakel. Iedereen reed lekker, al was bij sommigen de bandendruk iets aan de hoge kant — goed voor hoge snelheid op rechte stukken, maar spannend in de bochten.
Intussen had Sjel zijn eigen missie: paddenstoelen spotten. Overal langs het pad zag hij de mooiste exemplaren en wist er zelfs een paar vast te leggen. Terwijl de rest stoempend doorfietste, stond Sjel regelmatig met een brede glimlach en zijn telefoon in de hand. En als hij even moest stoppen? Dan was het natuurlijk “lekke band” of “even plassen” — pure camouflage voor zijn fotostops.
De finale
De laatste kilometers gingen weer wat vlotter. De benen brandden, maar de sfeer bleef top. Leo hield zich kranig, Joop herpakte zich, Sjel legde zijn laatste paddenstoel vast, en Sebas bracht de groep moeiteloos terug naar het Strandhuys. Leo had slechts tijd voor één consumptie — andere verplichtingen riepen. Gelukkig was er nog gebak, want Sebas was jarig geweest! Na het eerste rondje vertrok ook Sjel: hij was nog niet “oe” en besloot nóg een rondje te doen.
Joop keek Sebas aan:
“Wat doen we?”
“We nemen er nog één,” antwoordde Sebas.
En zo geschiedde.
Epiloog
Na 1 uur en 59 minuten zat de eerste MTB-rit van het seizoen erop — een perfecte mix van actie, humor, modder en herfstgeur.