Terwijl de eerste knallen klinken en de oliebollen bijna in het vet liggen, is het tijd om terug te blikken op ons fietsjaar. Het jaar 2025 kende vele mooie momenten, waar we tijdens dit ritverslag op terug gaan blikken. Dit is namelijk het laatste verslag van het jaar, over de laatste rit van dit jaar. CEO-Leo organiseerde een oudejaarsrit, net als in 2024…super!
Verzamelen om 08.45 voor koffie en … werd er op zaterdag gestuurd door Leo. Zo braaf als menig Toro is, zat iedereen op de voorgestelde tijd aan de koffie met gebak toen ikzelf weer iets later dan gepland aan kwam zetten (08.52). Een versgebakken appeltaart en een dosis cafeïne in kopje…we maakten ons klaar voor de laatste rit van het jaar. Kas, Lisette en Joop ontbraken helaas, maar dat mocht de pret niet drukken.
We zijn met een groep van maar liefst negen Toro’s! Uiteraard was gastheer Leo aanwezig, maar ook Bou, Sjel, Rob, Sebas, Maickel, Kevin, Ed en Fons waren klaar voor een lekker rondje door de bossen. Laatstgenoemde Fons heeft ook meteen als goede voornemen om in het nieuwe jaar wat vaker met ons mee te gaan, zeker met het oog op de fietsvakantie 2026 waar onze Fons ook van de partij is!
Iets over negenen maakten we ons klaar voor vertrek en op dat moment klonk ‘Smack my bitch up’ in de Top2000! We kregen een fietsvakantie gevoel en ome Joop was er zo toch ook een beetje bij. We vertrokken onder leiding van Sebas op onze stalen rossen. Leo had opdracht gegeven om rond 11.15 terug te zijn, maar voor de rest kreeg onze kleine generaal vrij spel.
Ed had de Top2000 ook nog even opgezet in zijn ‘rugzakje’ en ging dus vergezeld met muziek op pad. We begonnen over wat heuveltjes langs de snelweg. Hier waren de eerste duikelingen een feit en dat zorgde voor een hoop gelach! Tijd voor een uitstapje naar het eerste kwartaal van ons fietsjaar!
Januari t/m maart: 100 kilometer op de mountainbike en de vastenavendperiode:
De eerste maanden van het nieuwe jaar staan voor menig Toro vaak in het teken van de ‘Vastenavend’. Nu was dat afgelopen jaar niet per se anders, maar er was nog wel een mooi doel, de eerste 100+ kilometerrit op de mountainbike…georganiseerd door Kevin! Dit zorgde ervoor dat de weken ervoor nog wat trainingen op afstand werden gedaan en begin februari was het op een mooie zaterdag tijd voor een rondje op de mountainbike van 100,58 kilometer! Deze rit staat aankomend jaar ook weer op het programma op 22 februari, dus zet het in je agenda!
Voor de rest was het eerste kwartaal van het jaar uithobbelen op de mountainbike. Vol verwachting werd er uitgekeken naar het wegseizoen en die werd eind maart dan ook geopend. Als soort van Nieuwjaarsride reden we de eerste wegrit van het seizoen in nieuwe kleding. Dit was namelijk ook het jaar dat het geel meer zijn intrede maakte in ons tenue en dat zorgde er meteen voor dat we goed gesoigneerd de eerste 80 kilometer op de weg reden dit seizoen! De rit erna werden flamingo’s gespot en toen zat het eerste fietskwartaal van het jaar er alweer op!
Goed gesoigneerd zaten we er afgelopen zondag ook bij op de fiets. Rob in zijn nieuwe Toro tenue, de rest winterjasjes van allerlei merken. We reden naar de ‘Heksenkring’ en Sebas leidde ons langs het mooiste bankje van Bergen. Daarna wat slingeren over paadjes, om vervolgens richting Millstream te rijden. De weersomstandigheden waren prima te noemen…niet te koud en een lekker zonnetje!
Na de Millstream besloot Sebas richting het bos tussen Bergen en Hoogerheide te rijden…ook wel de ‘tankbaan’ genoemd. Hier werd weer wat gelust, om vervolgens op de Huijbergsebaan weer te groeperen. Waar gaan we naar toe? Voorbij Huijbergen, richting Hoogerheide en alsmaar langs het hek. Dit was een mooi stukje, wat Rob naar eigen zeggen nog niet echt vaak had gefietst.
Het tempo was wisselend, maar ging goed. Achterin was het genieten met muziek van Ed, hij luisterde namelijk stoïcijns de top 2000 door! Met ‘I Will Survive’, ‘Eye of the tiger’ en ‘I did it my way’ door de speakers, zoefde Edje door de bossen. Ook nog even vermelden dat ‘Smack my bitch up’ door de speakers klonk bij ons vertrek…het leek wel of ons fietsjaar in muziek samengevat werd afgelopen zondag!
April t/m juni: Vele verjaardagsritten en een kletsnatte KMC!
Deze tijd van het afgelopen fietsjaar waren er veel verjaardagen. Dit resulteerde ook in een hoop verjaardagsritjes. Zo organiseerde El Toro Joopie een fijne verjaardagsrit, stelde Sjel zich ook weer gastvrij op met zijn welbekende feestrit en kreeg Maickel zowaar een verrassingsrit in zijn schoot geworpen. Lonneke leek het namelijk ook wel leuk om eens wat te organiseren en zo werd Mike verrast in eigen huis. Mijn eigen verjaardagsrit werd helaas afgelast doordat er ineens te veel Vaderdag plannen waren, dus hopelijk aankomende jaar weer!
Ook was er in april de uitbarsting van Leo. Onze CEO had ‘no mercy’ tegen een welwillende vrijwilliger bij een wielerkoers en sprak daar de welbekende en legendarische woorden: ‘Ik moet helemaal niks’. Classic, en misschien wel de quote van afgelopen fietsjaar!!!
Verder werd in dit kwartaal de fietsvakantie 2025 gepresenteerd. Na een lekker rondje fietsten stalden we onszelf bij Sebas thuis, waar onze penningmeester samen met Kevin een presentatie gaf over de komende fietsvakantie. El Toro goes Il Lombardia, we gaan naar Italië. Het bier vloeide die middag rijkelijk en ook aan lekkernijen geen gebrek.
Ter voorbereiding van de fietsvakantie wordt vaak de KMC verreden, zo ook afgelopen jaar. Alleen was het afgelopen jaar echt BUT weer. Het regende dat het goot en dit zorgde voor kou en heel veel natte kleding. De animo voor de rit was ook niet super, dus met een klein clubje de KMC gereden. Helaas met een nog kleiner clubje gefinisht, aangezien Sjel door een natte plaat op zijn plaat ging…niet leuk, fiets door twee!
Afgelopen zondag ging Sjel ook één keer onderuit, maar hij kon toen ongeschonden zijn rit vervolgen. We fietsten nog steeds langs het hek richting Hoogerheide en toen we daar aankwamen, werd er koers gezet richting Huijbergen. Rood werd geopperd, rood werd gedaan. Ieder in zijn eigen tempo, maar eerst nog even voor de zekerheid checken of iedereen wel een vignet had…het kost namelijk nogal wat als je die niet hebt!
De rode route werd fanatiek gestart door Sebas, Bou en Maickel. Ikzelf in wat rustiger tempo daarachter en achter mij gingen Leo, Sjel, Rob, Fons en Ed ook in eigen tempo over de rode route. De route lag er goed bij, niet echt blubberig…gewoon prima.
Iedereen beleeft zo een singletrack op zijn eigen manier. Zo had ik het zelf best ‘ontspannen’ en reed Rob naar eigen zeggen de singlterack van zijn leven. Hij gaf alles en was helemaal leeg toen hij weer bij de groep kwam. Toen ik mezelf bij de voorste drie mannen voegde, was er ook weinig energie meer te zien.
Sebas had Mike goed getest en de laatstgenoemde ging eigenlijk gewoon bijna dood. Snakkend naar adem viel hij nog net niet van zijn fiets…o wat is fietsen gezond! Moegestreden en voldaan…waar hebben we dat vaker gezien? Op de fietsvakantie natuurlijk!
Juli t/m september: De fietsvakantie
Ieder fietsjaar HET hoogtepunt, de fietsvakantie. Dit jaar vertrokken we op zaterdag 5 juli naar Italië, voor een mooie driedaagse fietsen door de Italiaanse bergen. Sebas had mooie routes gemaakt over onder andere de Passo Di San Marco. Maar het hoogtepunt deze vakantie was vooral het dagje ‘Ronde van Lombardije’. Langs een helder Comomeer fietsend in een stralende zon, wat een vakantiegevoel! De beklimmingen van de Madonna del Ghisallo en Sormano waren mooi meegenomen uiteraard, maar we hebben bovenal weer enorm genoten deze vakantie.
Na onze driedaagse fietsen met negen Toro’s bleef er eentje achter. Lisette besloot haar fietstocht solo verder te zetten naar haar volgende vakantieadres en beleefde zo nog een paar mooie dagen op de fiets. Wat heeft ze het goed gedaan en wat heeft ze genoten. Een toptijd in Italië gehad, en dat was vroeg in de zomervakantie!
Daarna was het komkommertijd. De vakantieperiode brak aan en menig Toro vloog uit. In deze periode is het fietsen vaak bijzaak, en zeker met de gedachte dat de fietsvakantie voorbij was…werd de zin soms ook wat minder. Toch reed Leo nog een keertje met de A-groep mee en vierden we de verjaardag van Ed op de fiets. Nu hoor ik jullie denken, de verjaardagsrit van Ed? Wat was dat voor rit?
Nou het was dat ritje dat Leo ruzie kreeg met een bewoner in Huijbergen. Dit gezegd hebbende weet ik zeker dat iedere Toro die er die dag bij was meteen weer vanaf weet…en daardoor kunnen we nu mooi door met ons ritje van afgelopen zondag!
Na de rode route was het wel een beetje tijd om huiswaarts te keren. Rob had zogezegd alles gegeven en de tijd tikte ook een beetje weg. We werden richting Ossendrecht geloodst om vervolgens via Calfven en de polder bij Hoogerheide door de blubber te rijden. Dit stukje is namelijk altijd nat, en dat was afgelopen zondag niet anders. Weliswaar een stuk minder dan anders, maar genoeg om toch wat blubber op onze rubber te krijgen!
We sloegen de polderwegen toch maar over, want het lag er wel heel slecht bij. Hierdoor belandden we op de weg van Woensdrecht naar de oude Zeeuwse weg, waar we nog even dat rotte stukje naar boven hobbelden. Bou verwoordde het mooi: ‘Of je er nu hard of ‘zacht’ op gaat, het blijft een kutklim!’.
We gingen door de bossen van Mathemburg richting opnieuw de Heimolen. Hier schoten we nog even een welbekend stukje bos in, waar we Rob en Ed nog even kwijtraakten. Na een kleine vijf minuten waren we weer compleet en werd de man voorop (Bou) overruled door de groep, hij werd niet gevolgd…we reden richting het Lievensberg bos.
Het einde was in zicht, net zoals het einde van dit verslag. Maar eerst nog een kleine terugblik op het laatste kwartaal van ons fietsjaar…
Oktober t/m december: Klad in het fietsen, geweldige partnerdag
De mountainbike kon uit het vet, maar dat betekende ook meteen minder animo op de zondag. Aangezien niet iedereen zit te wachten op blubber en viezigheid, werd de binnenfiets weer regelmatig opgezocht en waren de groepjes soms maar karig op zondag. Ikzelf ben daar even goed verantwoordelijk voor…hand in eigen boezem!
Ook was dit het kwartaal van onze tweede partnerdag, en wat voor één. Bij ’t Petangeske beleefden we een heerlijke middag met z’n allen. Er werd gebouled, gedronken en nog meer gedronken. Het was één en al gezelligheid en dat vond naar ik heb gehoord echt iedereen!!! Volgend jaar gaan we voor de derde editie.
Het was ook het kwartaal waarbij drie Toro’s een boete kregen voor fietsen zonder vignet en dat is een dure les voor 2026, koop tijdig je vignet! Ook werd afgelopen maand een Toro huwelijk aangekondigd, wat een mooi vooruitzicht!!! Al met al was het een mooi jaar met leuke evenementen…wat afgesloten werd met het ritje van Leo afgelopen zondag…
….want daar waren we gebleven. Bou was overruled en de mannen schoten nogmaals het bos langs de snelweg in. Boudewijn vond het welletjes en ging linea recta richting huize Noordijk, ik volgde! Uiteindelijk kwamen we rond 11.30 aan bij Leo, waar we allereerst Corine feliciteerde met het toekomstige huwelijk…hoe leuk!
De biertjes werden snel op tafel gezet en ook aan hapjes geen gebrek. Kas sloot ook aan en later kwam Lisette ook nog aanwaaien. ZO sloten we 2025 bijna compleet af, alleen Joop ontbrak…die zat lekker in Amsterdam met Anja!
We nuttigden pizza’s, bittergarnituur, nootjes en biertjes. Ook kwamen er kipkluifjes voorbij, maar die bleven vooral bij Rob staan…wat kan hij eten zeg! We hadden het over afgelopen jaar, maar ook over komend jaar…want er staat een hoop moois te gebeuren!
Vooruitblik 2026:
Nu 2025 op zijn einde is, is het ook tijd om voor te beschouwen op aankomende fietsjaar. Toro moet zichzelf uit blijven dagen en ik ben er zeker van dat dat ook gaat gebeuren. Zo wordt er door Joop en Leo een 100+ MTB rit georganiseerd en een fietsvakantie naar de Vogezen! Super…
Ook komt er een wegseizoenopeningsborrel/feest georganiseerd door Kas en Sebas, bij gebrek aan de Oudjaarsborrel. Zij pakken dit op voor de maand maart…en dan gaan we (op aandringen van Edje) gewoon ook dronken worden in het Slik.
Verder staat ons een huwelijk te wachten en hopelijk ook nog een KMC…ik ben even niet zeker of afgelopen jaar de laatste editie was. Sommige Toro’s zijn uitgeloot voor de Amstel Gold tourtocht en anderen gaan hoogstwaarschijnlijk hun heil ergens anders zoeken ter voorbereiding op de fietsvakantie!!!
Om een debacle als dit jaar te voorkomen, wil ik jullie alvast vragen om zaterdag 13 juni in de agenda te zetten voor een verjaardagsritje van Kevin…lijkt me leuk! Ik denk dat we weer mooie kilometers samen gaan maken…want dat is toch het lekkerste en leukste. Met uiteraard een lekkere derde helft bij Het Strandhuys!!!
De derde helft afgelopen zondag was meer dan goed verzorgd bij Leo, waarvoor heel veel dank aan Leo en Corine! We sloten zo een mooi fietsjaar met z’n allen af en gaan op naar een sportief en mooi 2026. Voor nu wens ik jullie allemaal een hele fijne jaarwisseling, geniet ervan! We zien elkaar aankomende zondag op de mountainbike, voor de eerste rit van 2026…Joop, maak jij een nieuw kopje bij ‘ritten’?
Ik heb genoten van de ritjes afgelopen jaar met jullie!
X Kevin