Ga naar de inhoud

Wat nu, er is niet gefietst !

Op deze donkere zondag leek de fiets bij velen even vergeten. De ene na de andere smoes dook op – van “ik loop de singelloop” tot “ ik moet gaan kijk” Ach ja, soms is het gewoon zo’n dag waarop de bank en een kop koffie winnen van de fiets. En eerlijk is eerlijk: dat mag ook in deze herfstdagen van het seizoen 2025.

Maar ja, geen rit betekent eigenlijk ook geen verslag… en dat zou toch zonde zijn!

Dus blikken we vandaag gewoon even terug in de tijd – met één oog op het verleden en het andere alvast gericht op wat nog komt.

El Toro Cycling Club – ontstaan uit passie, gegroeid uit vriendschap.

Soms begint een verhaal op een onverwacht moment. Voor ons was dat 28 april 2013, tijdens een rondje over de Zeelandbrug. Een mooie fietstocht, een valpartij, een paar foto’s – en het begin van iets groters.

Maar eigenlijk, zoals we weten, gaat het verhaal nóg verder terug. Onze vriend Rob kreeg al veel eerder van de Wormer fietsvrienden de bijnaam El Torro. Die krachtige naam bleef hangen en werd uiteindelijk hét symbool van onze club: kracht, passie en doorzettingsvermogen.

Avontuur, gezelligheid en samen grenzen verleggen – dat zit sindsdien in het DNA van El Toro Cycling Club.

Wij zijn een club van vrienden die elkaar vinden op de fiets: op de weg, in het bos, bij zon en regen. Met een lach, soms een valpartij, maar altijd met het gevoel dat we samen iets bijzonders beleven.

Maar hoe was het begin 2023,

Een rondje Zeelandbrug met een kleine valpartij en een bakje koffie, zo ging dat toen nog. Ook fietste we de eerste KMC met een mooie finale in steenbergen en daarna nog even naar de markt in Bergen op Zoom. Ik weet het nog als de dag van gisteren.


Er was ook de El Toro Classic, samen met onze fietsvrienden uit Wormer. In groten getale reisden zij af naar het warme zuiden om te genieten van de gastvrijheid van Rob en Conny.


Een El Toro-tenue was er toen nog niet – dat kwam pas in 2014. Ook dat was een bijzonder jaar, met de allereerste night ride! Aan het einde van die rit viel Bou van pure vermoeidheid zowat in slaap… ja, dat waren nog eens tijden!

Zo dit was het weer, toch nog iets wat lijkt op een verslag. We lopen er nog 2 achter, Sebas en Lisette jullie kunnen het ! Volgende week gaan we gewoon weer fietsen, er is een kans dat we kiezen voor de MTB dus zorg ervoor dat deze in orde is.