Zondag 17 november 2024, een dood normale zondag voor een ritje op de MTB. Wat wel belangrijk is de laatste weken is dat je bij de eerste 4 aanmeldingen voor de rit zit. Al weken lang wordt er met maximaal 4 rijders gefietst. Deze week waren het Bou, Joop, Leo en ik die het bos in mochten duiken.
Een rustig ritje staat er op de agenda. Joop mag van de fysio weer fietsen met zijn schouder en mijn hand zit ook weer voldoende aan elkaar na een vissenkom incident. Het is een kwestie van snel schakelen, MTB weer uit de kast en gaan. Na een lange zomer op de racefiets staan de fietsen met de brede banden er natuurlijk helemaal tip top bij voor een winter vol modder plezier.
Leo en Joop hebben een aantal weken terug al eens op de MTB gereden, niet in het bos maar op het strand met de kustmarathon. Goed voor de fysieke vorm, maar slecht voor de fiets. Al dat zand en zout heeft zijn invloeden gehad op Leo zijn ketting, maarja die kennis hadden we nog niet voor vertrek. Anders hadden we nog even snel kunnen schakelen en een quick linkje kunnen meenemen. helaas is dat allemaal echteraf praten.
Eerst maar eens fietsen. Via een rondje kraaienberg reden we richting de vliegbasis, hier kwamen we de eerste heuveltjes tegen. Na dit eerste heuvelpadje moesten we even hergroeperen. We stonden al even te wachten, alleen Leo liet wel erg lang op zich wachten. Zou hij nu weer de weg kwijt zijn net als boven op de Alpe? Nee, dat was het niet, hij moest lopen want zijn ketting was gebroken. We kennen Leo allemaal als een krachtpatser, maar dat hij zo sterk is dat hij in 1 keer zijn ketting op 2 plekken breekt, dat wisten we niet.
Nouja, even snel schakelen en met 2 quick linkjes alles aan elkaar ritsen en weer door.
Oowjee, Leo heeft geen quick link bij zich. Gelukkig heeft Joop altijd alles bij zich, maar vandaag even niet. Bou en ik hadden ons al verontschuldigd, geen quick link dus. Weer even snel schakelen, gelukkig hebben we wel een kettingpons. Ik begon vol goede moet aan het priegel klusje. Na een goede 20 minuten had ik de ketting weer aan elkaar geprutst en konden we verder. Even rustig aan en voor de zekerheid even geen heuveltjes. Twee minuten later reden we de Nootjesberg op, geen heuvel maar een berg. Slecht idee, pang daar stond Leo weer met een gebroken ketting.
Joop had tijdens de eerste reparatie zichzelf even op de vlakte gehouden. Nu rook hij zijn kans schoon om eens te laten zien hoe je echt zoon ketting snel fixed. Normaal gesproken natuurlijk met een quick linkje, maar zoals eerder gezegd, die hadden we niet bij ons. In nog geen 5 min lag de ketting er weer op en konden we weer vertrekken. Wel geteld voor 300 meter, want toen was het weer feest. Nu wist Joop het, Je moet het palletje er in draaien en dan een stukje terug duwen. Weer een minuut of 5 sleutelen en we konden weer verder.
Even vertrouwen tanken met een stukje over de weg, toen de ketting reparatie goed is bevonden zijn we toch door het bos terug naar het strandhuys gereden. Het was even schakelen, maar al snel trokken we de conclusie. Altijd een quick linkje meenemen.
Een heerlijk biertje als afronding. Kas kwam ook nog even buurten en daar hebben we gelijk maar even een MTB voor uitgezocht. Hij moet alleen nog even langs Hopmans en dan kan hij mee het bos in.
Nu heb ik de smaak aardig te pakken met een schrijven van zoon verslag, Misschien doe ik het volgende week wel weer joh.
Voor nu,
Groetjes