Meteen naar de inhoud

Verjaardagsritje van Boudewijn valt in het water!

It’s raining men, hallelujah, it’s raining men, amen
I’m gonna go out to run and let myself get
Absolutely soaking wet
It’s raining men, hallelujah
It’s raining men, every specimen
Tall, blonde, dark and lean

Rough and tough and strong and mean

Dit was het liedje dat afgelopen zondag aardig van toepassing was voor het ritje van de toros! Wat een regen, het kwam met bakken uit de hemel. De hele zaterdag regende het, en vervolgens ook de hele nacht. Zondagochtend zag het er nog niet zo best uit, maar toch waren er vijf mannen die de fiets op stapten. Waar Joop zo nu en dan nog eens zegt dat echte mannen niet meer worden gemaakt, bewezen deze vijf het tegendeel!

Kevin, Joop, Leo, Maickel en Boudewijn stonden om 9u bij de fireplace. Het was niet koud, maar wel nat…waardoor het even goed kijken was welke kleding aan te doen. Voor Boudewijn was het een feestelijke week geweest, hij was namelijk 57 geworden en ging dus voor het eerst een jaartje ouder mee op de Mtb! Ook voorspelde Bou een enkel buitje rond 11 u…klopte niet helemaal:)

Ik dacht Leo voorop, en we gingen ervandoor. Langs een inieminie stukje kraayenberg en het droogste stukje matthemburg bos reden we richting huijbergen. Het regende en het regende en de kleding werd zwaarder en zwaarder. Er werd niet geklaagd, maar leuk was het niet. Vooral het stukje naar Huijbergen toe vanaf Trapke op was koud. Maar echte mannen worden echt nog wel gemaakt, niet miepen, maar lekker fietsen.

Een lusje in het Huijbergse bos ging niet bij iedereen even goed. Joop had namelijk een mankement met zijn trapper, en dus moest er gesleuteld worden. Gelukkig stonden we beschut (not) en was het droog (not)! Na wat technische hulp van Bou kregen we een herkansing en gingen we richting hetzelfde lusje. Daarna dieper het Huijbergse bos in en jawel..het werd zowaar wat droger. De vele gladde wortels die uitstaken waren niet voor iedereen even makkelijk en fijn, maar er werd lekker gefietst.

Hier en daar een klein mankementje aan de fiets, ketting of een afvallende zadeltas mocht de pret niet drukken. Zeker bij Maickel niet, die op de Mtb beduidend meer praatjes heeft dan tijdens het slot van het wegseizoen. Man wat verlang ik terug naar die tijd! Mike had zelfs de geest gevonden een oud klassiekertje te zingen. Aan al die mooie meiden klonk uit zijn strotje, en deze klassieker van Willem Barth kon rekenen op het nodige enthousiasme van mezelf. Luister er vooral nog even naar!
https://www.youtube.com/watch?v=nyqMp1YBBY4

We vervolgden onder aanvoering van Leo de weg richting Ossendrecht (denk ik) en de omwentelingen van de trappers gingen nog steeds bij bijna iedereen soepel. Bij Joop ging het wat stroever, en hij kon dan ook rekenen op de nodige support. Joop is een pro in het inpraten van vermoeidheid. Nu gebeurde het eens andersom. Meermaals werd er geroepen dat we allemaal bij waren dus dat Joop niet meer hoefde te wachten… Bou vond dat er wat mannen geslagen mochten worden door Joop.

Bijna opgedroogd in een ontiegelijk nat bos werd er via wat mooie stukjes terug gefietst naar BoZ. Over de Kraayenberg, maar eerst het drassige stukje dat ’s ochtends nog was overgeslagen bij Matthemburg meepakken. Iedereen weer tevreden.

Aangekomen bij ’t Strandhuys klopten we ons allemaal goed af en namen we als verzopen katjes plaats aan ons geliefde tafeltje. Helemaal onder de blubber als echte rouwdouwende Toro’s! Rondje van de jarige kon natuurlijk niet ontbreken en ook de tweede werd onder genot van wat politieke discussies genuttigd. Na twee biertjes was het genoeg want de verplichtingen riepen. Maickel moest een hond gaan ophalen…we wachten nog steeds op de selfie! Het was een regenachtige dag, met twee lekkere biertjes na afloop. Mooi ritje geleid door Leo en er is bewezen dat de echte mannen echt nog wel worden gemaakt!!

Morgen mogen we weer! Salu
Echte mannen worden gemaakt!

Kevin en Joop

Jarige Bou

Leo en Mike