Ga naar de inhoud

Het eerste weekend in december; De verhuizing van een telefooncel en Bou zijn verjaardag!

Inmiddels alweer een heel weekend terug, waarvoor mijn excuses. Door de Sinterklaas drukte de afgelopen week is het verslag van de 1 december rit er helemaal bij in geschoten. De goedheiligman is inmiddels weer in het zonnige Spanje en ook bij de Toro’s kan de blik inmiddels op de laatste loodjes van 2019.

Vorige week zaterdag was er een Toro activiteit die andere kwaliteiten vroeg dan fietsen. Edje moest namelijk zijn spullen verhuizen van de Antwerpsestraatweg naar Wouw. Verhuizingen heb je in allerlei soorten en maten, maar zo een als bij Ed vorige week zaterdag had ik ze nog niet gezien.

Nu heeft Ed bij zijn verhuis naar de Antwerpsestraat een Engelse telefooncel aangeschaft. De verhalen van hoe deze destijds naar binnen is gegaan zijn meermaals aangehaald in het Toro bestaan. Nu had Ed uiteraard hulp nodig dit rode kolosale ding naar Wouw te verhuizen, dus werden onder andere de Toro’s ingeschakeld.

Zaterdagochtend 09.00 stonden dan ook Joop, Boudewijn, Leo, Kevin, Bart en Lisette namens de fietsclub paraat om Ed te helpen met zijn verhuis. Dit was vooral veel tillen van spullen. Kasten, bedden, boksballen, hout en uiteraard ook de telefooncel. Met een plaatselijke afzetting en ingevlogen verkeersregelaars Lisette en Leo is het uiteindelijk gelukt om de ruim 300 kilo wegende telefooncel in de vrachtauto te krijgen. Ook de andere spullen van Ed (en dat was een hoop) zijn er met het tactische inzicht van Lisette in één keer ingegaan, waardoor de verhuis uiteindelijk zeer spoedig verliep.

Zo kon iedereen nog enigzins genieten van een zaterdagmiddag en zich opladen voor een mountainbike tochtje door de winterse landschappen van de Bergse bossen. Zondagochtend 9.00 was het gevoelstemperatuurtje vriespunt, maar dat weerhield zes man er niet van lekker een tochtje te gaan fietsen.

Joop, Kevin, Maickel, Tom, Sebas (jaja hij was er weer bij) en Boudewijn stonden fris en fruitig klaar bij het Strandhuys. Voor de laatstgenoemde was het een speciale dag, waar hij zijn verjaardag vierde en 58 kaarsjes mocht uitblazen! Nogmaals van harte Bou, hopelijk hebben we een beetje kunnen bijdragen aan een feestelijke dag!

Vaste kracht Leo was helaas afwezig, die had Roparun verplichtingen. Dit was meteen ook het eerste probleem van de ochtend, want hoe moeten we nu de bossen in zonder onze eigen LeoLeo. Don Leo weet namelijk altijd perfect de weg te wijzen en als dat dan ineens wegvalt, voelt het toch als een stuurloos schip.

Enfin, op pad met Joop op kop, die wist wel een leuke route. Richting de Kraaijenberg, maar meteen de berg op bij de Fire Place. Onder het mom van even lekker opwarmen werd de hijggrens meteen aangetikt en moest er al het nodige gewandeld worden (zal geen namen noemen). Daarna snel door richting de Kraaijenberg waar we iets anders dan normaal reden, maar wel lekker in een ochtend zonnetje!

Na de Kraaijenberg gingen we richting Heimolen. Volgens Joop zijn geheugen moest daar ergens een paadje zijn richting het bos. Na een korte zoektocht en een paar foute paadjes ingeslagen te zijn, kwamen we gelukkig op de juiste route en kon er lekker door de bossen gebanjerd worden. Zelfs voorbij een soort van heksenkring gekomen, de JoopJoop bracht ons op plaatsen waar we lang niet waren geweest.

Uiteindelijk in de richting van de Col de Kragge. Jawel daar kwam hij weer. Ondertussen al meermaals gefietst en daardoor is het met de parcourskennis goed gesteld. Tom en Maickel vlogen ervandoor en Sebas besloot te volgen. Echter blies de kleine plofkuit zich een beetje op en moest het tweede gedeelte van het vijf kilometer durende parcours wat gas terug nemen. Kevin reed met de jarige Bou in zijn wiel in een gestaag tempo de bergjes op en Joop ploeterde zichzelf zoals vanouds naar boven. Iedereen op eigen niveau en kracht naar boven en beneden op deze toch best pittige lus.

Alsof de Col de Kragge nog niet genoeg was, gingen we verder richting de zwarte route. Nu hadden Tom en Kevin een week eerder deze route al verkend en toen kwamen ze erachter dat deze helemaal vernieuwd is. Hij is leuk, maar nog niet zo goed te berijden zeiden de broertjes, wat achteraf gelukkig wel meeviel.

In diverse groepjes werd er over de zwarte route gecrosst. Hier en daar is de route flink gewijzigd wat het voor iedereen weer een nieuwe uitdaging maakte. Iedereen fluitend over de route, ook Sebas met zijn stalen giant uit de jaren 60.

Na de zwarte route gingen we langzaamaan richting het Strandhuys. Door de bossen scheurden we nog wat richting de Stay Okay en toen ontstond het meest chaotische minuutje van dit fietsjaar. Allereerst passeerden we de loopgroep van Lonneke. Zoals een goede partner hoort te doen, schonk Maickel al zijn aandacht aan Lon, maar dit kwam hem bijna duur te staan.

Terwijl Maickel contact legde met zijn geliefde was de blik niet meer op het bospad gericht en was het dus ook maar gelukkig te noemen dat de tegenligger een bekende was. Wouter van Studio Velo riep luidkeels de naam van Mike, waardoor een fatale botsing nog net op tijd voorkomen werd. Na dit hectische moment besloot Joop nog voor het nodige spektakel te zorgen. Met een zo goed als lege band knalde hij vol op een vrouw die stil stond en ging meteen onderuit. Eerst vroeg de vrouw hoe het met Joop ging, maar toen bleek dat het oké ging, werd onze Joop getrakteerd op een heerlijke tirade van de vrouw. Wat een hektiek!

Iedereen weer op de fiets, ondertussen een groepsfoto voor de loopgroep van Lon gemaakt en op naar de Trippels en Kwaremonts. Aangekomen bij het Standhuys bleek ons geliefde plekje bezet, dus moesten we uitwijken. Bij het 10 jarig bestaan van de club moeten we een speciale Toro tafel regelen die ten alle tijden beschikbaar is voor onze club vind ik!

De grote verhalen kwamen weer over tafel. Zo werd de hectische minuut nog goed geëvalueerd, evenals de verhuis van de dag ervoor. Er werd gezongen en gedronken op de verjaardag van Bou en als klap op de vuurpijl kwam onze Don Leo ook nog even langs. Hij was nog een klein rondje gaan fietsen en besloot nog aan te sluiten bij het feestje van Bou.

Het was weer een heerlijk gezellige tocht en een gezellige tweede helft bij het Strandhuys!

X Kevin