Zondag was het weer tijd voor een rit met de El Toro Cycling Club. De MTB-groep verzamelde zich voor een tocht door Bergen op Zoom. De route? Een meesterwerk van Leo, die ons langs bossen, spado paden en de beroemde Zwarte route stuurde. En het mooiste: geen boswachters deze keer. We konden dus zonder stress genieten van het fietsen.
Ondanks dat het de afgelopen weken flink had geregend, was het verrassend droog op de paden. Geen moddergevechten dus, gewoon lekker rollen. Het was bewolkt, 7 graden, maar voelde als 2 graden. Luchtvochtigheid? 98% – dus de lucht was nat, maar de grond niet. Er stond een ZZW-wind van 16 km/u. Kortom: prima fietsweer voor december.
Joop, Leo, Boudewijn, Maickel, Rob en Edwin vormden het MTB-team. Sjel koos voor hardlopen, Lisette ging solo op avontuur, Sebas lag plat door rugklachten, Kas wacht nog steeds op een mountainbike, en Kevin? Die was samen met zijn broer in Duitsland voetbal kijken. Prioriteiten, zullen we maar zeggen.
We begonnen rustig, in een lekker praattempo. Geen haast, gewoon gezellig. Uiteindelijk tikten we 43,7 km weg, met 197 hoogtemeters. Gemiddelde snelheid? 18,9 km/u. Max? 32,9 km/u. Niet slecht voor een club die vooral bekend staat om sterke verhalen bij het bier. Onderweg werden er zelfs wat PR’s gescoord op segmenten zoals Nieuwe MTB track zwart en Funride steenbergen. Deze keer geen valpartijen of andere bijzonderheden, soms even lekker vlammen en dan weer op elkaar wachten.
Lisette’s solo-uitspatting
Terwijl wij genoten van de groepsrit, ging Lisette all-in. Een rit van 71,7 km, 251 hoogtemeters, en een gemiddelde van 17,7 km/u. Vier uur op de fiets, meerdere PR’s, en een route die bijna de provinciegrenzen aantikte. Respect! Lisette bewijst: solo kan ook spectaculair zijn. Die gaat knallen de komende fietsvakantie !
Rob is nog herstellende. Het vocht uit zijn buik is naar zijn knie gezakt en zorgt daar voor problemen. Rustig aan is het motto, en het komt vast goed. We worden allemaal een dagje ouder… En zoals Bou al zei: ‘Je kunt altijd nog voor een elektrische fiets gaan.’ Maar ja, dat is iets voor écht oude mensen. Eerst maar eens rustig trainen!
Na de rit streken we neer bij het Strandhuis. Twee biertjes later vertrok Leo richting Antwerpen (internationale man van de club), terwijl de rest nog een derde nam. En Joop? Die ging voor een culinaire hoogvlieger: een tosti frikandel met satésaus. Want hé, een mens moet toch eten na 43 km trappen.
Wat staat er op de agenda?
– Eindejaarsvergadering – gaat dit jaar niet meer lukken
– Kievitloop – 18 januari, Joop meldt zich bij deze af ivm wintersport
– MTB-tocht van 100 km – 22 februari, Joop zorgt voor de hapjes en drankjes, Leo maakt de route. Dat belooft wat!
Samenvattend, het was weer een heerlijk ritje met de oude mannen van ETCC.
XXX
Joop