Het is 2 maart, zondagochtend, en buiten is het slechts -2 graden. Toch hebben Edwin, Sjel, Leo en Joop besloten om een rondje te fietsen op de MTB. Ondanks dat we midden in de vastenavond zitten en de vermoeidheid begint toe te slaan, laten we ons niet tegenhouden. Gelukkig is de grond goed bevroren door de kou, waardoor het parcours niet al te modderig is. Leo heeft weer een mooie route in gedachten, dit keer met iets minder bochten.

We gingen van start en doken direct het strand op—Leo’s nieuwe traditie. Hij is nu al aan het trainen voor de Kustmarathon. Verder gebeurde er weinig: Leo op kop, af en toe vergezeld door Sjel. Het zonnetje brak lekker door, waardoor het toch minder koud aanvoelde. Halverwege stopten we even voor een banaantje en een fotomomentje. Sjel ging nog op zoek naar paddenstoelen, maar zonder succes.
De Markies was ook van de partij; zij zijn gestart met het wegseizoen. Alle racefietsen waren weer uit het vet gehaald, en het was een mooie dag om te beginnen. Misschien een idee voor komende zondag? We wachten af waar onze CEO Leo mee komt.

Na 40 km fietsen kwamen we aan bij het Strandhuys, waar we de nieuwe manier van bestellen uitprobeerden: alles in één keer. Gebak, koffie, cola, tripels en een tosti kip—kom maar door! We hadden niet veel tijd, want in de middag stond het dweilbandfestival op de planning. Edwin moest nog een kaartje scoren, maar was vol goede moed.
Het was een rustig rondje zonder echte hoogtepunten, maar we zijn gegaan en dát is wat telt. Tegenwoordig draait het niet meer om hoe goed je in het voorjaar traint, maar om hoe goed je de winter doorkomt. Tijden veranderen—waar is die echte winterstop gebleven? Maar laat ik voor mezelf spreken: er is nog werk aan de winkel.
De El Toro-agenda heeft inmiddels een eerste update gekregen, en we hebben alweer veel leuke ritten om naar uit te kijken!
XXX
Joop
